در داخل هدیه خداحافظی ترامپ به آمریکا

یکی از نزدیک‌ترین متحدان خارجی رئیس‌جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ، شکست تحقیرآمیزی را متحمل شد، زمانی که در یکشنبه 12 آوریل، نخست‌وزیر راست‌افراطی مجارستان ویکتور اوربان از قدرت برکنار شد. پتر مجیار، رهبر حزب راست میانه تیسا مجارستان، پیروزی قاطعی به دست آورد و نخست‌وزیر جدید کشور خواهد شد.

اوربان در زمانی که رئیس‌جمهور ایالات متحده متحدان دیرینه آمریکا را از کانادا تا دانمارک و اسپانیا بیگانه می‌کرد و در حالی که جنگی آشفته علیه ایران انجام می‌داد، همچنان یک هوادار پرشور برای ترامپ و جنبش MAGA باقی ماند. پیروزی مجیار نه تنها شکستی بزرگ برای حزب فیدس اوربان بود، بلکه برای ترامپ و معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده جی‌دی ونس (که هر دو به طور تهاجمی برای اوربان تبلیغ کردند) نیز شکستی بزرگ بود.

جاناتان گایر از نیوریپابلیک در مقاله‌ای که در 15 آوریل منتشر شد، هشدار می‌دهد که ایالات متحده تحت دولت دوم ترامپ، خود را در حال جنگ می‌یابد در حالی که از هر طرف دوستان خود را از دست می‌دهد.

گایر توضیح می‌دهد: "سیاست خارجی ترامپ مدت‌هاست که به دلیل عدم انسجام ذاتی آن، به اشتباه درک شده است. او در سال 2016 با گفتن آنچه که آمریکایی‌ها می‌خواستند بشنوند، به قدرت رسید. او علاقه کمی به ارائه یک استراتژی بزرگ یا جهان‌بینی وسیع‌تر فراتر از وعده‌اش برای 'دوباره بزرگ کردن آمریکا' داشت، که خود شعاری بود که رای‌دهندگان می‌توانستند آنچه را که می‌خواستند در آن بشنوند.... گرایش اخیر رئیس‌جمهور به سمت نظامی‌گری منجر به تغییرات عظیمی در دیپلماسی ایالات متحده شده است. در ماه‌های اول دوره دوم خود، او ایلان ماسک و وزارت کارایی دولت تازه تشکیل‌شده را به کار گرفت تا زیرساخت قدرت نرم آمریکا را از بین ببرد - به ویژه بخش بشردوستانه و توسعه USAID، و همچنین اندیشکده‌های مالی دولتی، سازمان‌های رسانه‌ای و سایر برنامه‌های میراث جنگ سرد."

گایر ادامه می‌دهد: "در دنیای ترامپ، قدرت نرم ظاهراً ارزش کمی دارد. در عین حال، ترامپ سیستم اتحاد جهانی را از بین برده است. او به آرامی ناتو (سازمان پیمان آتلانتیک شمالی) را تضعیف کرده، یک 'هیئت صلح' برای مقابله با سازمان ملل متحد ساخته، و تعرفه‌هایی در تضاد با نظم اقتصادی جهانی وضع کرده است..... تمایل رئیس‌جمهور به پریدن از درگیری به درگیری، درک اینکه یک جنگ کجا تمام می‌شود و دیگری شروع می‌شود را دشوار کرده است. اما ایران و ونزوئلا بخشی از همان جنگ هستند - و آن جنگ در مرکز سیاست خارجی آمریکا تحت ترامپ قرار دارد."

گایر مقاله خود را با نقل قول از آهنگ سال 1969 خواننده فقید کانتری جو مک‌دونالد، "I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag"، یک آهنگ اعتراضی ضد جنگ ویتنام، و اشعار معروف آن به پایان می‌رساند: "و یک، دو، سه، برای چه جنگ می‌کنیم؟/از من نپرسید، برایم مهم نیست/ایستگاه بعدی ویتنام است.... ووپی! همه ما می‌میریم!"

گایر می‌نویسد: "در اوایل مارس، زمانی که ایالات متحده قبلاً در ایران و ونزوئلا حضور داشت، کانتری جو در سن 84 سالگی در برکلی، کالیفرنیا درگذشت. ایستگاه بعدی کوباست؟ ووپی! همه ما می‌میریم."

• جورج کانوی
• نوام چامسکی
• جنگ داخلی
• کیلی مک‌اننی
• ملانیا ترامپ
• گزارش درج
• پل کروگمن
• لیندسی گراهام
• پروژه لینکلن
• ال فرانکن بیل ماهر
• مردم ستایش
• ایوانکا ترامپ
• اریک ترامپ