چگونه تصمیم‌گیری تغییر می‌کند وقتی AI Agent به اینترفیس تبدیل می‌شود

برای دهه‌ها، تصمیم‌گیری دیجیتال از یک الگوی آشنا پیروی می‌کرد. انسان‌ها جستجو می‌کردند، گزینه‌ها را مقایسه می‌کردند، منابع را ارزیابی می‌کردند و انتخاب می‌کردند. اینترفیس‌ها منفعل بودند. نرم‌افزار به ورودی‌ها پاسخ می‌داد اما نتیجه‌گیری‌ها را شکل نمی‌داد.

آن مدل در حال شکستن است.

همانطور که هوش مصنوعی به اینترفیس اصلی بین مردم و اطلاعات تبدیل می‌شود، خود تصمیم‌گیری به روش‌هایی در حال تغییر است که بسیاری از سازمان‌ها هنوز برای آن آماده نیستند.

این یک مشکل آینده نیست. در حال حاضر در حال وقوع است.

از ابزار به واسطه

در سال ۲۰۲۳، McKinsey گزارش داد که بیش از ۵۵٪ سازمان‌ها هوش مصنوعی را حداقل در یک عملکرد کسب‌وکار اصلی پذیرفته‌اند. تا اواسط سال ۲۰۲۴، این عدد در شرکت‌های بزرگ از ۷۰٪ فراتر رفت. آنچه اغلب نادیده گرفته می‌شود این است که چگونه این سیستم‌ها استفاده می‌شوند.

هوش مصنوعی دیگر فقط وظایف را خودکار نمی‌کند. بلکه:

• اطلاعات پیچیده را خلاصه می‌کند
• گزینه‌ها را اولویت‌بندی می‌کند
• اقدامات را توصیه می‌کند
• مبادلات را قبل از اینکه انسان درگیر شود قاب‌بندی می‌کند

در واقع، هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به اولین لایه تصمیم‌گیری است.

زمانی که یک سیستم ده هزار نقطه داده را به سه توصیه فیلتر می‌کند، بیش از صرفه‌جویی در زمان انجام می‌دهد. مرزهای انتخاب را تعریف می‌کند.

فشرده‌سازی قضاوت

تحقیقات موسسه هوش مصنوعی انسان‌محور استنفورد نشان می‌دهد که تصمیم‌گیرندگانی که با خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی ارائه می‌شوند، تا ۴۰٪ زمان کمتری را صرف بررسی منابع اولیه می‌کنند. دقت اغلب در زمینه‌های روتین بهبود می‌یابد، اما ظرافت در زمینه‌های استراتژیک آسیب می‌بیند.

این پدیده به عنوان فشرده‌سازی قضاوت شناخته می‌شود.

به جای گسترش درک انسانی، هوش مصنوعی آن را محدود می‌کند. نه به طور مخرب، بلکه ساختاری.

اینترفیس تصمیم می‌گیرد:

• چه چیزی مهم است
• چه چیزی نادیده گرفته می‌شود
• چه چیزی به عنوان "بهینه" قاب‌بندی می‌شود

این تغییر پیامدهای عمیقی برای رهبری، حکمرانی و پاسخگویی دارد.

استراتژی در جهانی با واسطه هوش مصنوعی

در محیط‌های سنتی، استراتژی توسط انسان‌ها شکل می‌گرفت. در محیط‌های با واسطه هوش مصنوعی، استراتژی به طور فزاینده‌ای توسط در دسترس بودن داده‌ها، فرضیات مدل، طراحی اینترفیس و سوگیری آموزش شکل می‌گیرد.

اینها جزئیات فنی نیستند. استراتژیک هستند.

به همین دلیل است که سازمان‌ها به طور فزاینده‌ای به شرکایی اعتماد می‌کنند که هر دو لایه فنی و استراتژیک پذیرش هوش مصنوعی را درک می‌کنند. آژانس هایی مانند Impacto در این تقاطع فعالیت می‌کنند و به کسب‌وکارها کمک می‌کنند تا قابلیت هوش مصنوعی را به چارچوب‌های تصمیم‌گیری پایدار به جای بهینه‌سازی کوتاه‌مدت ترجمه کنند.

سازمان‌هایی که با هوش مصنوعی صرفاً به عنوان یک ارتقای فناوری برخورد می‌کنند، تغییر واقعی را از دست می‌دهند. هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به یک معماری تصمیم‌گیری است.

کسانی که این را زودتر تشخیص می‌دهند کمتر بر اتوماسیون و بیشتر بر موارد زیر تمرکز می‌کنند:

• چگونه هوش مصنوعی سوالات را قاب‌بندی می‌کند
• کجا انسان‌ها دوباره وارد حلقه می‌شوند
• کدام تصمیمات هرگز نباید انتزاعی شوند

اعتماد سریعتر از کنترل در حال مهاجرت است

یک نظرسنجی PwC در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ۶۱٪ از مدیران اجرایی به توصیه‌های هوش مصنوعی به اندازه یا بیشتر از ورودی اعضای تیم جوان اعتماد دارند. با این حال تنها ۲۷٪ می‌توانستند به وضوح توضیح دهند که چگونه سیستم‌های هوش مصنوعی آنها به این نتیجه‌گیری‌ها رسیده‌اند.

این عدم تعادل مهم است.

وقتی اعتماد سریعتر از درک حرکت می‌کند، سازمان‌ها ریسک نامرئی به ارث می‌برند. تصمیمات آگاهانه به نظر می‌رسند در حالی که تا حدی مبهم باقی می‌مانند.

مسئله خطای هوش مصنوعی نیست. استدلال واگذار شده بدون نظارت است.

شکاف رقابتی شناختی است، نه فنی

تحقیقات MIT Sloan برجسته می‌کند که شکاف‌های عملکرد بین شرکت‌های مجهز به هوش مصنوعی کمتر توسط کیفیت مدل و بیشتر توسط طراحی تصمیم هدایت می‌شوند. شرکت‌هایی که بهتر عمل می‌کنند به طور مداوم سه کار انجام می‌دهند:

• آنها تعریف می‌کنند که هوش مصنوعی کجا اطلاع‌رسانی می‌کند، نه تصمیم می‌گیرد
• آنها منطق توصیه را حسابرسی می‌کنند، نه فقط خروجی‌ها را
• آنها در سواد سازمانی سرمایه‌گذاری می‌کنند، نه فقط ابزارها

مزیت از حکمرانی و وضوح می‌آید، نه تازگی.

سوال واقعی که رهبران باید بپرسند

مهم‌ترین سوال دیگر این نیست که هوش مصنوعی چه می‌تواند انجام دهد.

بلکه این است:

چه کسی تصمیمات را قبل از اینکه انسان‌ها متوجه شوند تصمیمی گرفته شده است، شکل می‌دهد؟

تا زمانی که سازمان‌ها نتوانند به این سوال به وضوح پاسخ دهند، هوش مصنوعی قدرتمند، مفید و بی‌سر و صدا خطرناک باقی خواهد ماند.

کسانی که مستقیماً با این تغییر مواجه می‌شوند نه تنها هوش مصنوعی را سریعتر می‌پذیرند. آنها در عصری که خود تفکر در حال واسطه‌سازی مجدد است بهتر فکر خواهند کرد.