مبادلات کریپتو به کریپتو: چه زمانی مبادله مشمول مالیات است (و چرا مقررات ایجاد سردرگمی می‌کند)

یکی از بحث‌برانگیزترین جنبه‌های مالیات ارزهای دیجیتال در ایتالیا مربوط به تبادلات بین دارایی‌های کریپتو است که به عنوان سواپ کریپتو به کریپتو شناخته می‌شوند. این مقررات که با قانون بودجه 2023 معرفی شد، قرار بود رفتار مالیاتی این عملیات را ساده کند، اما در عمل، عدم قطعیت بیشتری ایجاد کرده است.

در طول جلسه زنده در اینستاگرام، استفانو کاپاچولی این مقررات را به عنوان یکی از مبهم‌ترین مقررات در کل چارچوب نظارتی توصیف کرد.

آنچه مقررات درباره سواپ می‌گوید

قانون تصریح می‌کند که تبادلات بین دارایی‌های کریپتو زمانی از نظر مالیاتی مرتبط نیستند که شامل دارایی‌هایی با "ویژگی‌ها و کارکردهای یکسان" باشند. در این موارد، سواپ سود سرمایه مشمول مالیات ایجاد نمی‌کند.

مسئله دقیقاً از این عبارت ناشی می‌شود: قانون به طور مشخص تعریف نمی‌کند که "ویژگی‌ها و کارکردهای یکسان" چیست.

مفهومی غیرممکن برای تعریف

در دنیای کریپتو، دارایی‌های ظاهراً مشابه می‌توانند کارکردهای کاملاً متفاوتی داشته باشند. توکن‌های حاکمیتی، توکن‌های کاربردی، استیبل کوین‌ها، ارزهای دیجیتال بومی و دارایی‌های بسته‌بندی شده برخی ویژگی‌های فنی مشترک دارند، اما از منطق اقتصادی و کارکردی متفاوتی پیروی می‌کنند.

به گفته کاپاچولی، تلاش برای طبقه‌بندی سختگیرانه این تفاوت‌ها غیرواقعی است. نتیجه این است که هر تراکنش کریپتو به کریپتو به طور بالقوه می‌تواند مشمول تفسیر مالیاتی شود و مالیات‌دهنده را در معرض ریسک‌های قابل توجهی قرار دهد.

بیت کوین، استیبل کوین‌ها و ربات‌های معاملاتی

یک مثال معمولی مربوط به تبادل بین ارز دیجیتال بیت کوین و استیبل کوین‌ها است. در تئوری، از آنجایی که اینها دارایی‌هایی با کارکردهای متفاوت هستند، سواپ می‌تواند سود سرمایه مشمول مالیات ایجاد کند. با این حال، در عمل، بسیاری از معامله‌گران هزاران تراکنش در ماه را از طریق ربات‌های معاملاتی خودکار اجرا می‌کنند.

کاپاچولی بر پوچی در نظر گرفتن هر تراکنش منفرد به عنوان یک رویداد مشمول مالیات تأکید کرد. مدیریت پیامدهای مالیاتی ده‌ها هزار معامله ماهانه، در واقع، غیرعملی است، به ویژه اگر بازسازی تحلیلی هر تراکنش لازم باشد.

مسئله "رویدادهای مشمول مالیات"

یکی از مسائل اصلی دقیقاً تعداد رویدادهای مشمول مالیات است. هرچه مقررات بیشتر به جزئیات تراکنش‌های منفرد کریپتو به کریپتو بپردازد، بار اداری بیشتری برای مالیات‌دهندگان و متخصصان ایجاد می‌شود.

این رویکرد خطر ایجاد اثر معکوس آنچه مورد نظر است را دارد: به جای تشویق به انطباق، بسیاری از کاربران را به سمت عدم انطباق یا راه‌حل‌های شدید، مانند نقل مکان به خارج از کشور، سوق می‌دهد.

نیاز به ساده‌سازی

به گفته کاپاچولی، راه‌حل تکثیر قوانین نیست، بلکه کاهش چشمگیر مواردی است که یک سواپ مسئولیت مالیاتی ایجاد می‌کند. محدود کردن مالیات به لحظات تبدیل واقعی به ارز فیات، سیستم را عادلانه‌تر، قابل فهم‌تر و قابل مدیریت‌تر می‌کند.

در غیاب یک بازنگری ساختاری، مالیات بر سواپ کریپتو به کریپتو یکی از نقاط اصلی اصطکاک بین مالیات‌دهندگان و اداره مالی باقی خواهد ماند.