'محاصره آمریکا جنگ است': کوبا با دومین قطعی برق سراسری در کمتر از یک هفته روبرو شد

برخی از کوبایی‌ها روز یکشنبه پس از یک قطع برق سراسری دیگر در روز شنبه - دومین بار در کمتر از یک هفته و سومین باری که شبکه برق در این ماه فروپاشیده است - برق خود را بازیافتند، پس از اینکه دولت ترامپ محاصره اقتصادی چند دهه‌ای ایالات متحده را تشدید کرد و این کشور جزیره‌ای را از نفت ونزوئلا قطع کرد.

به گزارش آسوشیتدپرس، «اتحادیه برق کوبا، که به وزارت انرژی و معادن گزارش می‌دهد، اعلام کرد که قطع کامل سیستم انرژی ملی ناشی از خاموشی غیرمنتظره یک واحد تولید در نیروگاه حرارتی نوویتاس در استان کاماگوئی بوده است، بدون ارائه جزئیات در مورد علت خاص این خرابی.»

منتقدان از سراسر جهان محاصره ایالات متحده را به عنوان «جنگ اقتصادی» محکوم کرده‌اند، که به طور قابل توجهی در حالی رخ می‌دهد که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و متحدانش در واشنگتن دی‌سی، بارها احتمال تصرف این کشور واقع در فقط 90 مایلی جنوب فلوریدا را مطرح می‌کنند.

قطع برق روز شنبه یک روز پس از آن رخ داد که واشنگتن پست گزارش داد «دولت کوبا این هفته درخواست سفارت ایالات متحده در هاوانا برای واردات سوخت دیزل برای ژنراتورهای خود را رد کرد و این درخواست را با توجه به محاصره سوخت دولت ترامپ در جزیره، 'بی‌شرمانه' خواند، بر اساس کابل‌های دیپلماتیک» که توسط روزنامه بررسی شد.

همچنین پس از ورود برخی از اعضای کاروان نوئسترا آمریکا، که کمک‌های بشردوستانه را به جزیره می‌آورد، رخ داد. این تلاش شامل صدها نفر از بیش از 30 کشور و 120 سازمان است.

نماینده کنگره ایالات متحده، دلیا سی. رامیرز (دموکرات-ایلینوی) با برجسته کردن کاروان در رسانه‌های اجتماعی اوایل بعدازظهر شنبه، اعلام کرد که «محاصره نفتی ترامپ در کوبا باعث بدتر شدن بحران بشردوستانه شده است - کوبایی‌ها را از برق، غذا، مراقبت‌های بهداشتی و آب تمیز قطع کرده است.»

وی گفت: «من از همبستگی و شجاعت مردم شجاع در کاروان نوئسترا آمریکا که به کوبا می‌رسند تا کمک‌های حیاتی را مستقیماً به مردم برسانند، دلگرم شده‌ام. من با جامعه جهانی که خواستار اطمینان وزارت امور خارجه و وزارت دفاع از ایمنی و امنیت آنها است، همراه هستم.»

یکی دیگر از نمایندگان مترقی در کنگره، ایلهان عمر (دموکرات-مینه‌سوتا)، به طور مشابه بعداً روز شنبه گفت که «ما باید محاصره نفتی ایالات متحده در کوبا را لغو کنیم. این جنگ اقتصادی است که برای خفه کردن یک جزیره طراحی شده است. غذا در حال فاسد شدن است. تأمین آب به خطر افتاده است. خدمات بهداشتی مختل شده است. اکنون محاصره را پایان دهید. سپاسگزارم از همه کسانی که در تحویل کمک‌های بشردوستانه کمک می‌کنند!»

ناتان رابینسون، سردبیر مجله کارنت افرز، از هاوانا در مورد کاروان گزارش می‌دهد. او روز یکشنبه نوشت که «وقتی برق قطع شد، من در حال تماشای کنسرتی بودم که در پابلون کوبا برگزار می‌شد، یک فضای رویداد فضای باز بروتالیستی لذت‌بخش و عجیب... فکر می‌کنم مردم می‌توانند در صورت لزوم بدون موسیقی زندگی کنند. (اگرچه کوبایی‌ها نمی‌پذیرند، و همانطور که امشب در خیابان‌ها قدم می‌زدم، رقص زیادی در تاریکی دیدم.) آنچه که نمی‌توانند بدون آن زندگی کنند مراقبت‌های بهداشتی است، و قطع برق البته به شدت بیمارستان‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مردم قادر به انجام جراحی‌های حیاتی نیستند، یا حتی نمی‌توانند به بیمارستان بروند، که به این معنی است که ترامپ به سادگی بیمارترین کوبایی‌ها را می‌کشد. دیروز شب دیر وقت، گزارشی رسید که بیماران تحت ونتیلاتور در بیمارستان هرمانوس آمیخیراس فوت کرده‌اند.»

رابینسون توضیح داد: «تماشای آثار محاصره غم‌انگیز و افسرده‌کننده بوده است. این از قبل یک کشور فقیر است. مردم چیز زیادی برای شروع نداشتند. اما اکنون نمی‌توانند از اتوبوس استفاده کنند، نمی‌توانند هزینه استفاده از ماشین‌های خود را بپردازند (به من گفته شده است که هزینه بنزین بین 10 دلار برای هر گالن تا 40 دلار برای هر گالن است، اگر بتوانید آن را پیدا کنید - این در کشوری است که یک وعده غذایی خوب حدود 20 دلار هزینه دارد). غذا در رستوران‌ها در حال تمام شدن است. زباله در خیابان‌ها انباشته می‌شود. مجبور شدم برای عبور از یک بلوک شهری که مگس‌ها آنقدر زیاد بودند که نفس کشیدن بدون بلعیدن یکی از آنها مشکل بود، بدوم. کل زنجیره تأمین به نظر می‌رسد در حال فروپاشی است. گردشگری در حال خشک شدن است - تعداد کمی می‌خواهند بیایند و کمبود و بحران‌های بهداشتی را تجربه کنند. رانندگان تاکسی نمی‌توانند تاکسی‌های خود را رانندگی کنند.»

این روزنامه‌نگار آمریکایی افزود: «با تبخیر گردشگران ناامیدی بیشتری به وجود می‌آید، زیرا بسیاری به این ورود پول خارجی وابسته هستند. همه در کوبا گرم و دوستانه هستند، اما می‌توانید بگویید که آنها ناامید هستند. در بازار بزرگ هنر سان خوزه، فروشندگان غرفه‌هایی پر از سوغاتی داشتند، و به سختی کسی برای خرید آنجا بود. بازرگانان در رقابت با یکدیگر در فشار آوردن بودند - واضح بود که بسیاری از آنها تمام روز حتی یک فروش هم نخواهند داشت. نمی‌توانم باور کنم که کاری که کشورم انجام می‌دهد چقدر ظالمانه است.»