"De cryptoban die ons sterker maakte": Dag 1-1000 van Yellow Card

Toen Chris Maurice in 2018 in Lagos, Nigeria landde, had hij in zijn hele leven slechts vier keer in een vliegtuig gezeten. En toen bevond hij zich op een ander continent met twee opties: Yellow Card laten werken, of permanent in Nigeria blijven wonen.

Dag 1

Het begon met $90.

In Alabama – "de hoofdstad van innovatie," zegt Maurice met duidelijke ironie – ontmoette hij een Nigeriaanse man bij Wells Fargo die $200 naar zijn familie probeerde te sturen. De bank wilde $90 om het te verwerken.

"Ik dacht, weet je, nou, dat is waanzinnig, toch?" herinnert Maurice zich. "Hoe kan het mogelijk zoveel kosten?"

Hij deed wat elke crypto-enthousiasteling zou doen: vertelde de man over Bitcoin. Gratis transfers! Onmiddellijk! Revolutionair! Toen ging hij naar huis, en de realiteit drong door.

"Ik begon gewoon na te denken, weet je, wat moet de moeder van deze man in vredesnaam doen met $200 in Bitcoin?" zegt Maurice. "Je kunt daar geen eten mee kopen. Je kunt daar geen huur mee betalen. Welk probleem lost dit eigenlijk op?"

Die vraag leidde Maurice in een onderzoekskonijnenhol over Nigeria, zijn valuta, zijn banksysteem en zijn economie. En ergens in dat onderzoek realiseerde hij zich iets cruciaal: als hij Nigeria wilde begrijpen, moest hij met iemand van daar spreken.

Dus deed hij wat elke redelijke persoon zou doen. Hij plaatste een advertentie online.

"Op zoek naar gesprek met Nigeriaanse mannen," zegt Maurice, en pauzeert dan. "Wat, weet je, achteraf gezien, waarschijnlijk beter geformuleerd had kunnen worden." De formulering trok precies het verkeerde soort reacties aan. Maar uiteindelijk maakte hij contact met de juiste Nigeriaanse man. En toen leerde Maurice zijn eerste les over Nigeria. Nigerianen zijn de meest overtuigende mensen ter wereld.

"Binnen ongeveer anderhalf maand na het ontmoeten van deze Nigeriaanse man op internet, overtuigde hij me om een paspoort te halen en de eerste internationale vlucht van mijn leven te nemen," zegt Maurice.

Hij had de Verenigde Staten nooit verlaten. Hij wist bijna niets over Nigeria behalve wat hij online had onderzocht, misschien een YouTube-video of twee. Niets daarvan deed ertoe.

"De opties waren, heel letterlijk, iets bouwen dat werkt of de rest van mijn leven in Lagos wonen," zegt Maurice. Het is het soort oprichtersverhaal dat krankzinnig klinkt totdat je beseft: het werkte.

De draai die niemand verwachtte

Maurice en zijn mede-oprichter, Justin Poiroux, waren naar Nigeria gegaan met een geldoverboekingsapp in gedachten. Het makkelijker maken voor mensen om geld naar huis te sturen. Simpel, voor de hand liggend, nodig.

Behalve dat het dat niet was.

"De waarheid is dat er 500 geldoverboekingsapps zijn, toch?" zegt Maurice. "Tegen de tijd dat ik de zin heb afgemaakt, kun je 700 verschillende apps downloaden om je te helpen geld te versturen. De wereld heeft geen andere geldoverboekingsapp nodig."

Wat Nigeria nodig had, wat het continent nodig had, was iets fundamentelers: een betere manier om internationale betalingen te faciliteren en geld te laten interacteren met lokale economieën.

"Stablecoins zijn de eerste en enige technologie die dat daadwerkelijk mogelijk maakt," legt Maurice uit. "Er is een enorme kans om hier iets te doen met internationale betalingen, met toegang tot dollars, en andere fundamentele problemen die over het hele continent bestaan."

Het besef veranderde alles. In plaats van nog een geldoverboekingsapp te bouwen die concurreert met tal van anderen, zou Yellow Card infrastructuur bouwen – de rails die het voor elk bedrijf gemakkelijker zouden maken om op het continent te opereren.

"Hoe maken we het gemakkelijker voor al deze geldoverboekingsbedrijven, in plaats van zelf een geldoverboekingsapp te bouwen?" zegt Maurice.

Yellow Card lanceerde in 2019 in Nigeria. En een tijdlang werkte alles. Maurice ontdekte dat Nigerianen iets hadden wat de meeste andere markten misten: een oprechte openheid voor nieuwe technologie.

"Vanaf het begin begreep iedereen crypto gewoon echt," zegt hij. "Mensen hebben zo'n openheid en bereidheid om nieuwe technologie uit te proberen en te implementeren die hun problemen oplost. Dat is een van de grootste voordelen van zaken doen in Nigeria—de cultuur van innovatie."

Maurice vergelijkt het met zijn ervaringen in Europa, waar innovatie langzamer beweegt, vakantiedagen zich ophopen en risiconemen wordt ontmoedigd. In Nigeria, net als in de VS, zijn mensen ondernemend.

"Er bestaat niet zoiets als scheiding tussen werk en leven, het is allemaal gewoon één ding," zegt hij. "Nigeria, man, mensen zijn ondernemend. Er zijn bepaalde landen in de wereld waar mensen gewoon ondernemend zijn, toch? En die landen komen, vanuit zakelijk perspectief, veel beter met elkaar overweg."

Tegen 2021 was Nigeria goed voor meer dan 90% van Yellow Card's volume en omzet. Het bedrijf had betekenisvolle infrastructuur gebouwd in zeven andere Afrikaanse landen, maar Nigeria was de motor.

Toen, in februari 2021, veranderde alles.

Dag 500: Het verbod dat winnaars van verliezers scheidde

De Centrale Bank van Nigeria vaardigde een richtlijn uit die banken verbood transacties van cryptocurrency-bedrijven of gebruikers te verwerken. Het was technisch gezien geen cryptoverbod—Nigeria heeft cryptocurrency nooit daadwerkelijk verboden—maar het had net zo goed kunnen zijn.

"Kijk, het was een grote belemmering voor de industrie en voor het kunnen groeien in Nigeria," zegt Maurice. Voor de meeste crypto-bedrijven die in Nigeria opereerden, was de richtlijn verwoestend. Bedrijven die ongeveer tegelijkertijd als Yellow Card zaadfinanciering hadden opgehaald, begonnen personeel te ontslaan. Groei stagneerde. Sommige sloten volledig. Yellow Card ontsloeg niemand.

"We waren het enige bedrijf dat daaruit kwam zonder iemand te hoeven ontslaan," zegt Maurice. "We waren het enige bedrijf dat daaruit kwam in staat om een Serie A op te halen."

Het verschil? Die zeven andere landen.

Terwijl concurrenten all-in waren gegaan op Nigeria, had Yellow Card daadwerkelijk entiteiten geopend, bankrekeningen beveiligd, licentiegoedkeuringen verkregen en infrastructuur over het hele continent gebouwd. Toen Nigeria offline ging, kon het onmiddellijk middelen verschuiven.

"We waren de enige pan-Afrikaanse cryptospeler die daadwerkelijk betekenisvolle infrastructuur buiten Nigeria had gebouwd," legt Maurice uit. "Toen dat gebeurde, waren we het enige bedrijf dat daadwerkelijk in staat was middelen te verschuiven naar andere landen, naar andere markten, om te kunnen groeien."

Het verbod duurde ongeveer twee maanden voordat de zaken grotendeels terugkeerden naar normaal. Yellow Card werkte samen met betalingsdienstverleners om de operaties te handhaven, ook al was het 'een beetje lelijker vanuit operationeel oogpunt.'

Maar de schade aan concurrenten was aangericht. En de les was duidelijk.

"Het stuurde een schokgolf naar ons en naar anderen zoals, oh shit, we moeten een aanwezigheid hebben in meer dan alleen Nigeria," zegt Maurice. "Eén land heeft te veel geconcentreerd risico."

Yellow Card diversifieerde agressief. Vandaag opereert het in 20 Afrikaanse landen. Nigeria blijft een zeer grote markt, "maar het is absoluut geen 90%. Het is niet eens de helft van het bedrijf."

Van alle crypto-bedrijven die ongeveer tegelijkertijd werden gelanceerd, was Yellow Card het enige dat een Serie A ophaalde. Het bouwde een duurzaam bedrijf. En het deed het omdat het zich op het ergste had voorbereid voordat het gebeurde.

Voorbij de grote drie

Een van Yellow Card's kernaannames—een die correct is gebleken—is dat kansen bestaan buiten Nigeria, Kenia en Zuid-Afrika.

"De meeste bedrijven opereren niet echt in Afrika," zegt Maurice. "Ze opereren in Nigeria, Zuid-Afrika, Kenia, toch? En soms Ghana. Dat is het. Drie tot vier landen, waar er 54 op het continent zijn."

Het tweede land waar Yellow Card werd gelanceerd na Nigeria? Botswana.

"Tot op de dag van vandaag denk ik dat we nog steeds het enige bedrijf zijn dat daadwerkelijk lokaal opereert in Botswana," zegt Maurice. "En het is een grote markt voor ons, net als sommige van deze andere markten waar mensen gewoonlijk niet aan denken."

De strategie vereiste nauw samenwerken met toezichthouders per land—iets wat eerdere crypto-bedrijven niet effectief hadden gedaan.

"We waren niet het eerste bedrijf dat crypto op het continent deed, maar we waren het eerste bedrijf dat zei, als onderdeel hiervan, moeten we de industrie als geheel helpen," legt Maurice uit. "We gingen land voor land en werkten samen met toezichthouders aan de ontwikkeling van licentieregimes. Veel van de wetsvoorstellen die recentelijk naar buiten zijn gekomen—wij waren degenen die ze schreven."

Het is onglamoureus werk. Het is langzaam werk. Maar het is het werk dat duurzame bedrijven creëert.

Dag 1000: De datagestuurde benadering van snel falen

Maurice is open over fouten. Yellow Card heeft fouten gemaakt in marketingcampagnes, productbeslissingen en operationele keuzes. Maar het heeft een filosofie ontwikkeld: wees niet lang verkeerd.

"Je kunt erin gaan, je kunt aannames maken, je kunt verkeerd zitten, maar wees niet lang verkeerd," zegt hij. "Faal snel en faal vlug."

Het is een filosofie geboren uit noodzaak. Opereren over 20 Afrikaanse landen betekent navigeren door 20 verschillende regelgevingsomgevingen, 20 verschillende gebruikersculturen, 20 verschillende marktdynamieken. Je kunt het je niet veroorloven verkeerd te blijven.

"We proberen behoorlijk datagedreven te zijn," zegt Maurice. "Behalve het fundamentele bedrijfsmodel—we gaan in al deze landen opereren, en er is een kans in deze landen—maken we niet echt aannames op de lange termijn."

Het is ook waarom Maurice denkt dat Afrika's cryptomarkt massaal wordt onderschat door buitenstaanders.

"Afrika is het leidende continent volgens een aantal statistieken in de ruimte," zegt hij. "Zeven landen zijn in en uit de topranglijsten wereldwijd geweest voor adoptie. Het is gewoon een enorme markt die volgens mij grotendeels over het hoofd wordt gezien."

Waarom het toezicht? Maurice wijst naar vertegenwoordiging, of het gebrek daaraan.

"Afrika wordt gewoon grotendeels onderbelicht in de media. Het is ondervertegenwoordigd in popcultuur, films, dat soort dingen," zegt hij. "Mensen buiten het continent begrijpen het gewoon over het algemeen niet."

Zelfs binnen het continent is begrip gefragmenteerd. "Als je met de gemiddelde persoon in Nigeria praat, denk ik niet dat ze Franstalig Afrika echt begrijpen en sommige van de culturele nuances daar, en vice versa."

Vergelijk dat met Amerikaanse of Britse cultuur, die de mondiale media domineert.
"Ik zou je geen film kunnen noemen die in Congo speelt uit het hoofd," zegt Maurice. "Tenzij je daadwerkelijk bezig bent met onderzoek doen, is het behoorlijk moeilijk om meer te leren."

Wat volgt: Bouwen voor de lange termijn

Yellow Card opereert nu over 20 Afrikaanse landen, heeft een Serie A opgehaald en heeft zichzelf gepositioneerd als crypto-infrastructuur voor het continent. In 2025 stopte Yellow Card zijn retaildiensten om zich uitsluitend te richten op zakelijke klanten. De opheffing in 2023 van Nigeria's bankbeperkingen op crypto creëerde nieuwe kansen.

Maurice's advies voor oprichters? Kom met een open geest.

"Ik ervoer geen cultuurshock in Nigeria omdat ik erin ging zonder absoluut geen vooropgezette meningen," zegt hij. "Ik denk dat om cultuurshock te ervaren, je verwacht dat dingen op een bepaalde manier zijn, en dan zijn de dingen totaal anders. Ik had geen idee waar ik aan begon."

Die openheid—gecombineerd met aggressieve diversificatie, regelgevingspartnerschappen en de bereidheid om snel te falen—veranderde een gok met een enkele reis in een pan-Afrikaans succesverhaal.

Terugkijkend is Maurice's beoordeling van die initiële beslissing om naar Lagos te vliegen met een zes dagen oud paspoort simpel: "De opties waren iets bouwen dat werkt of de rest van mijn leven in Lagos wonen."

Hij bouwde iets dat werkt. Over 20 landen. En tellend.