Sam Bankman-Fried powrócił do publicznej dyskusji, publikując obszerny wątek w mediach społecznościowych, w którym przedstawia to, co nazywa „10 mitami" dotyczącymi upadku FTX.
W swoim wpisie kwestionuje długotrwałe twierdzenia o niewypłacalności, zaprzecza istnieniu tajnej furty w Alameda Research i twierdzi, że jego proces karny był fundamentalnie niesprawiedliwy.
Wątek stanowi jedną z jego najbardziej szczegółowych publicznych odpowiedzi od czasu, gdy upadek giełdy wstrząsnął globalnymi rynkami kryptowalut. Przedstawiony jako bezpośrednia odpowiedź prokuratorom, relacjom medialnym i opinii publicznej, komunikat ma na celu przekształcenie narracji zarówno wokół jego przywództwa, jak i sekwencji wydarzeń, które doprowadziły do bankructwa.
Decyzja SBF o ponownym zabraniu głosu podkreśla, jak daleko od rozstrzygnięcia pozostają batalie prawne i reputacyjne związane z FTX. Publicznie kwestionując kluczowe elementy sprawy przeciwko niemu, faktycznie ponownie otwiera debaty na temat odpowiedzialności, zarządzania i interpretacji złożonych niepowodzeń finansowych w branży aktywów cyfrowych.
Jednym z głównych argumentów w wątku Bankman-Frieda jest jego twierdzenie, że FTX nie było niewypłacalne w czasie upadku. Odrzuca powszechnie cytowane twierdzenie, że miliardy dolarów środków klientów zniknęły, zamiast tego stwierdza, że giełda posiadała więcej aktywów niż zobowiązań i jest w trakcie zwracania klientom od 119% do 143% ich sald.
Według jego relacji, postrzeganie ogromnego deficytu było spowodowane tym, jak przebiegał proces upadłościowy, a nie rzeczywistą kondycją finansową giełdy. Twierdzi, że majątek mógł zwrócić użytkownikom środki w naturze, ale decyzje prawne i koszty administracyjne zmieniły dalszą ścieżkę.
To twierdzenie bezpośrednio kwestionuje dominującą narrację, że FTX reprezentowało jeden z największych niedoborów finansowych w historii kryptowalut. Podczas gdy postępowanie upadłościowe nadal określa ostateczny wynik, oświadczenia SBF podkreślają sporny charakter interpretacji bilansów podczas szybko rozwijającego się kryzysu płynności.
Kolejnym głównym tematem w wątku jest rozróżnienie, które przeprowadza między niewłaściwym zarządzaniem finansowym a przestępstwem. Bankman-Fried argumentuje, że bankructwo, niedobory płynności i słabe kontrole ryzyka nie powinny być automatycznie utożsamiane z przestępstwami. Przedstawia upadek jako niepowodzenie dynamiki rynkowej, a nie celowe oszustwo.
Twierdzi również, że giełdy depozytów zabezpieczających z założenia nie mogą być w pełni płynne przez cały czas, ponieważ opierają się na wspólnych pulach zabezpieczeń i mechanizmach pożyczkowych. Jego zdaniem ta strukturalna rzeczywistość została niezrozumiana lub błędnie przedstawiona zarówno w relacjach medialnych, jak i argumentach sądowych.
Ta perspektywa odzwierciedla szerszą debatę w ramach regulacji finansowych: gdzie powinna być wyznaczona granica między niepowodzeniem biznesowym a nielegalną działalnością. Na złożonych rynkach, takich jak instrumenty pochodne kryptowalut, rozróżnienie może zależeć od niuansowanych interpretacji ujawnienia informacji, intencji i kontroli operacyjnych.
Szczególnie spornym punktem w sadze FTX były zarzuty, że Alameda Research cieszyło się specjalnymi przywilejami pozwalającymi na korzystanie ze środków klientów. Bankman-Fried kategorycznie zaprzecza tym twierdzeniom, stwierdzając, że nie było żadnej „furtki" i że funkcje konta miały uzasadnione cele operacyjne.
Twierdzi, że Alameda nie pożyczało więcej niż było uprawnione zgodnie z zasadami platformy i że wszelkie możliwości systemu były zgodne z warunkami usługi giełdy. Stoi to w bezpośredniej sprzeczności z zeznaniami przedstawionymi podczas procesu, ilustrując, jak ostro rozbiegają się narracje.
Spór o to, czy istniał preferencyjny dostęp, pozostaje kluczowy dla tego, jak historycy i regulatorzy ostatecznie zinterpretują upadek FTX. Jeśli zostanie udowodnione, jego twierdzenie przekształciłoby wydarzenie w systemowe niepowodzenie płynności, a nie przypadek ukrytego przekierowania środków; jeśli nie, wzmacnia pierwotny argument oskarżenia o nadużycie.
Wątek Bankman-Frieda poświęca również znaczną uwagę jego postępowaniu prawnemu, szczególnie jego krytyce Lewisa Kaplana, sędziego prowadzącego sprawę. Argumentuje, że orzeczenia ograniczyły jego zdolność do przedstawienia dowodów, w tym argumentów dotyczących wypłacalności i porad prawnych, oraz że dynamika świadków stworzyła nierówne warunki.
Ponadto twierdzi, że potencjalni świadkowie obrony spotkali się z presją prawną i reputacyjną, co jego zdaniem wpłynęło na zeznania i opinię publiczną. Według niego narracja oskarżenia zyskała dominację wcześnie, kształtując sposób interpretacji dowodów i argumentów podczas całego procesu.
Takie twierdzenia nie są rzadkością w głośnych sprawach finansowych, gdzie oskarżeni często argumentują, że relacje medialne i strategia oskarżenia kształtują postrzeganie przysięgłych. Niemniej jednak jego krytyka dodaje kolejną warstwę do trwających debat na temat uczciwości, przejrzystości i należytego procesu w złożonych procesach przestępstw białych kołnierzyków.
Poza kwestiami finansowymi i prawnymi wątek Bankman-Frieda odnosi się do osobistych plotek i przynależności politycznych. Zaprzecza sensacyjnym twierdzeniom dotyczącym jego stylu życia, stwierdzając, że ani nie angażował się w szeroko rozpowszechniane zarzuty społeczne, ani nie żył ekstrawagancko w porównaniu z jego zarobkami.
Zauważa również zmianę w swoim stanowisku politycznym, mówiąc, że pod koniec 2022 roku identyfikował się jako republikanin i bardziej wspierał prawicowe sprawy, jednocześnie podkreślając, że niektóre wpłaty pozostały prywatne. Te komentarze odzwierciedlają, jak saga FTX wykroczyła poza finanse w szersze rozmowy kulturowe i polityczne.
Uwzględniając te punkty, SBF wydaje się próbować kompleksowego zresetowania narracji, nie tylko kwestionując roszczenia prawne, ale także przekształcając publiczne postrzeganie jego charakteru i motywacji.
Publikacja wątku „10 mitów" podkreśla, jak historia FTX nadal ewoluuje długo po dramatycznym upadku giełdy. Podczas gdy sądy i administratorzy upadłości koncentrują się na rozstrzygnięciach prawnych i odzyskiwaniu wierzytelności, publiczna debata na temat tego, co naprawdę się wydarzyło, pozostaje głęboko spolaryzowana.
Zwolennicy perspektywy Bankman-Frieda mogą postrzegać jego twierdzenia jako dowód, że upadek został błędnie zinterpretowany lub wyolbrzymiony, podczas gdy krytycy widzą wątek jako próbę przepisania historii w obliczu ustalonych wyników. Prawda, jak w przypadku wielu złożonych kryzysów finansowych, może ostatecznie spoczywać na kombinacji wyników prawnych, rachunkowości sądowej i analizy historycznej.
Jasne jest, że upadek FTX stał się decydującym momentem dla branży kryptowalut, kształtując podejścia regulacyjne, oczekiwania inwestorów i praktyki zarządzania ryzykiem na całym świecie. Kwestionując dominującą narrację, Bankman-Fried zapewnia, że dyskusja wokół odpowiedzialności, zarządzania i struktury rynku będzie kontynuowana, nie tylko w sądach, ale w szerszym ekosystemie finansowym.
Zastrzeżenie: To nie jest porada handlowa ani inwestycyjna. Zawsze przeprowadzaj własne badania przed zakupem jakiejkolwiek kryptowaluty lub inwestowaniem w jakiekolwiek usługi.
Śledź nas na Twitterze @nulltxnews aby być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami o kryptowalutach, NFT, sztucznej inteligencji, cyberbezpieczeństwie, przetwarzaniu rozproszonym i Metaverse!

