Media głównego nurtu prowadzą niebezpieczną grę: ostrzegają eksperci zdrowia psychicznego

Prezydent Donald Trump jest notorycznym kłamcą, który może również cierpieć na poważną chorobę psychiczną – argumentował w poniedziałek doświadczony dziennikarz – ale główne media są zbyt tchórzliwe, aby to ujawnić.

„Od jakiegoś czasu błagam przywódców naszych najważniejszych organizacji informacyjnych, aby nazwali obłęd Donalda Trumpa po imieniu" – napisał Dan Froomkin, redaktor Press Watch i były dziennikarz The Huffington Post i The Intercept. „Mój argument jest prosty: To centralne, podstawowe wyjaśnienie wszystkiego innego, o czym relacjonują".

Jednak, jak zauważył Froomkin, „Nie zrobią tego. Ich argumenty: To wyglądałoby na stronniczość; Nie chcemy opowiadać się po żadnej stronie; I (bardziej rozsądnie) zabraniamy używania języka związanego z chorobą psychiczną, chyba że dana osoba została zdiagnozowana jako chora psychicznie. (Sam zmagam się z wariacją tego ostatniego: Jak nazwać go szalonym bez stygmatyzowania szalonych ludzi?)"

Mimo że Froomkin rozumie niechęć dziennikarzy do dyskutowania o chorobie psychicznej, Froomkin argumentował, że chroniczna niewiarygodność Trumpa „nie może być poważnie kwestionowana". Oprócz opowiadania dosłownie tysięcy udokumentowanych kłamstw od czasu objęcia prezydentury, Froomkin zauważył, że nieuczciwość Trumpa kształtuje również jego politykę.

„Jego nagłe zwroty w takich kwestiach jak cła i Iran wywołały chaos na rynkach finansowych" – napisał Froomkin. „Co powiesz na wtrącenie odrobiny sceptycyzmu, gdy mówi coś absurdalnego w pierwszej kolejności, aby ludzie nie reagowali nadmiernie, gdy to mówi – i znowu, gdy się z tego wycofuje?" To kwestia zarówno odpowiedzialności publicznej, jak i posiadania „szacunku do siebie. Jednym z najbardziej konsekwentnych przekazów Trumpa do jego zwolenników było nieufanie głównym mediom i ich 'fake newsom'. Ale głównym źródłem 'fake newsów' w głównych mediach są doniesienia oparte na kłamstwach Trumpa. Więc przestańcie to robić".

Po rozwinięciu tematu, jak nieuczciwość Trumpa zaszkodziła zdolności Ameryki do skutecznego prowadzenia wojny, którą rozpoczął w Iranie, Froomkin przewidział, że Trump ostatecznie zostanie politycznie zniszczony przez swoją niezdolność do opanowania konsekwencji tego konfliktu.

„Pomimo silnych zachęt, aby mówić wszystko, co konieczne do legitymizacji operacji wojskowych, kłamstwa zostaną z czasem ujawnione" – napisał Froomkin. „Prezydenci nie mogą ignorować długoterminowych kosztów wynikających z odrzucania prawdy w dążeniu do bezpieczeństwa narodowego".

Nie zwalnia to jednak mediów z ich odpowiedzialności za mówienie prawdy, chociaż tego nie zrobiły.

„Elitarne media wciąż częściej niż nie traktują jego słowa tak, jakby pochodziły od normalnego prezydenta: Posłusznie i stenograficznie" – powiedział Froomkin. „Nie wiem, ile razy bezowocnie wzywałem do zakończenia normalizacji przez media tego bardzo uszkodzonego i zaburzonego człowieka". To może się stać tylko wtedy, jak podsumował, gdy „powiedzą prawdę" o nieuczciwości Trumpa, pomimo oskarżeń o stronniczość lub opowiadanie się po którejś stronie.

Podczas gdy Froomkin powstrzymał się od kwestionowania zdrowia psychicznego Trumpa, inni byli mniej powściągliwi w tej kwestii.

„Wiele osób jest coraz bardziej zaniepokojonych ostrością umysłową Trumpa w tej chwili" – mówi dr David Andersen, profesor nadzwyczajny polityki amerykańskiej na Uniwersytecie Durham, który powiedział iPaper na początku marca. „Jego publiczne wystąpienia są wyraźnie coraz mniej skupione, bardziej chaotyczne i mniej jasne co do tego, co próbuje przekazać". Również rozmawiając z iPaper na początku marca, dr John Gartner, amerykański psycholog, psychiatra i były profesor nadzwyczajny w John Hopkins Medical School,

„Na czerwonym dywanie w Davos mogliście zauważyć, jak się chwieje" – wyjaśnił Gartner. „To wiąże się z jednym z objawów tego, co moim zdaniem ma: otępienie czołowo-skroniowe. Ten chód nazywa się chód o szerokiej podstawie, gdzie macha prawą nogą w rodzaju półkola i to skręca go w lewo" – kontynuował Gartner. „Wydaje się, że ostatnio znacznie się to pogorszyło. Może być związane z udarem, który moim zdaniem przeszedł po lewej stronie ciała".

W 2023 roku ten dziennikarz napisał artykuł dla Salon Magazine o Zasadzie Goldwatera, koncepcji propagowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne, która krzywo patrzy na spekulowanie praktyków na temat zdrowia psychicznego osób publicznych, których osobiście nie analizowali. Spośród pięciu ekspertów od zdrowia psychicznego, którzy dyskutowali na ten temat w tamtym czasie, tylko jeden zaoferował bezwarunkowe poparcie dla tej zasady.

„Zasada Goldwatera jest dziś istotna z tych samych powodów, dla których była istotna, gdy została przyjęta" – powiedział psychiatra dr Paul S. Appelbaum z Columbia University Salon w tamtym czasie. „Psychiatrzy (jedyni specjaliści od zdrowia psychicznego technicznie objęci Zasadą) nie są w stanie postawić dokładnej diagnozy bez osobistego badania; robienie tego wiąże się z ryzykiem rozpowszechniania niedokładnych informacji, które mogą zaszkodzić osobie rzekomo diagnozowanej; i tego rodzaju podejście 'strzelaj z biodra' do diagnozy może słusznie podważyć obiektywność i odpowiedzialność zawodu psychiatry, odstraszając w ten sposób pacjentów od szukania opieki".

W przeciwieństwie do tego dr Jerome Kroll, emerytowany profesor psychiatrii na University of Minnesota Twin Cities, postrzegał Zasadę Goldwatera jako naruszenie praw psychiatrów do wolności słowa.

„To, co psychiatrzy są winni swoim pacjentom (poufność, szacunek, rozważność, wiedzę techniczną) nie ma nic wspólnego z publicznymi komentarzami na temat osoby publicznej, wokół której jest kontrowersja" – powiedział Kroll Salon w tamtym czasie. „Postrzegam to jako kwestię wolności słowa, która często prowadzi do niewłaściwych, podzielających, a nawet głupich wypowiedzi, ale nie do etycznego naruszenia moich zawodowych obowiązków. Sąd może określić moją odpowiedzialność, jeśli osoba skomentowana poczuje się urażona".

Wskazał również, że zasada nakłada na psychiatrów niezwykły standard metodologiczny.

„Lekarze na oddziałach ratunkowych często muszą szybko diagnozować i podejmować ważne decyzje dotyczące osób, których nigdy wcześniej nie widzieli, mają niewiele wiarygodnych informacji, brak wcześniejszych dokumentów i nie mają wiarygodnego sposobu na ocenę dokładności osoby, którą oceniają" – powiedział Kroll. „Mimo to muszą ustalić roboczą diagnozę i plan leczenia, taki jak przymusowe przyjęcie na oddział psychiatryczny, na podstawie zaledwie kilku istotnych cech rozmówcy. Jest to akceptowana i etyczna praktyka robienia tego wszystkiego; nie ma luksusu opóźnienia na oddziale ratunkowym, poza ewentualnym pobytem na noc w celu obserwacji. Kierownictwo APA po prostu ignoruje te realia codziennej pracy psychiatrów".

Psycholog dr Ramani Durvasula powiedziała Salon w tamtym czasie, że Zasada Goldwatera podobnie ignoruje praktyczne realia specjalistów od zdrowia psychicznego.

„Jeśli osoba jest na oczach opinii publicznej i jesteśmy w stanie obserwować ich zachowanie, sposób używania języka, ich wygląd, a także mamy inne dane historyczne na ich temat (przeszłe zachowanie, zmiany w zachowaniu) – chociaż uznaję, że widzimy tylko zachowanie skierowane publicznie – czy to różni się od klienta, który przychodzi i mówi nam tylko to, co nam mówi, a pomija to, co chce pominąć?" – zwróciła uwagę Durvasula.

Dr David Reiss, psychiatra, który był współautorem książki „Niebezpieczny przypadek Donalda Trumpa: 27 psychiatrów i ekspertów od zdrowia psychicznego ocenia prezydenta", napisał w mailu do Salon w tamtym czasie, że Zasada Goldwatera „jest przynajmniej przestarzała – a moim zdaniem nigdy nie była dobrze pomyślana". Jego współautorka, psychiatra dr Bandy X. Lee, powiedziała Salon w tamtym czasie, że jej zdaniem zasada „narusza Deklarację Genewską i większość innych podstawowych zasad etyki medycznej. Więc uważam, że powinna być radykalnie zmodyfikowana lub wyeliminowana", ponieważ odmawia opinii publicznej ważnych informacji o postaciach politycznych.

„W interesie opinii publicznej są sprawność i niebezpieczeństwo, a są to różne oceny zdrowia psychicznego niż diagnoza" – powiedziała Lee. „Biorąc pod uwagę niebezpieczeństwa niesprawności na wpływowym stanowisku, powinno to być jedną z najważniejszych społecznych odpowiedzialności dla specjalistów zdrowia, aby na to wskazać, w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego".

Pomimo bycia zganioną przez kolegów za złamanie Zasady Goldwatera, Lee ostrzegła tego dziennikarza dla Salon Magazine niecały tydzień przed wyborami prezydenckimi 2020 roku, że zdrowie psychiczne Trumpa będzie oznaczać, że będzie miał „przerażającą" reakcję na przegraną.

„Tak jak ktoś kiedyś zadowolił się uwielbienie zamiast miłości, może zadowolić się strachem, gdy uwielbienie wydaje się już nieosiągalne" – wyjaśniła Lee. „Ataki wściekłości są powszechne, ponieważ ludzie są skazani na zawodzenie oczekiwań tak potrzebującej osobowości – i ostatecznie każdy wpada do tej kategorii. Ale gdy następuje wszechogarniająca strata, taka jak przegrana wyborcza, może wywołać szał zniszczenia i rządy terroru w zemście przeciwko całemu narodowi, który go zawiódł".

Lee dodała: „Znacznie łatwiej jest patologicznemu narcyzowi rozważyć zniszczenie siebie i świata, zwłaszcza jego 'śmiejących się oczu', niż wycofać się w bycie 'przegranym' i 'frajerem' – co dla kogoś cierpiącego na ten stan będzie odczuwane jak psychiczna śmierć".

• george conway
• noam chomsky
• wojna domowa
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump