Bitcoin do 11 milionów dolarów do 2036 roku? Ta teza o deflacji AI przyciąga uwagę

Joe Burnett, wiceprezes ds. strategii Bitcoina w Strive (Nasdaq: ASST), twierdzi, że bitcoin może osiągnąć 11 milionów dolarów do pierwszego kwartału 2036 roku, nie dlatego, że zastąpi system finansowy, ale dlatego, że stanie się dominującym długoterminowym aktywem oszczędnościowym w gospodarce przekształconej przez deflację napędzaną AI i powtarzającą się ekspansję monetarną. Jego teza, przedstawiona w notatce na Substack z 2 marca, ukazuje bitcoina nie jako spekulacyjną transakcję, ale raczej jako aktywo najbardziej prawdopodobne do absorpcji nadwyżki płynności w świecie spadających kosztów produkcji i chronicznej interwencji politycznej.

Podstawowy scenariusz Burnetta zakłada wartość sieci bitcoin na około 230 bilionów dolarów do 2036 roku. Zestawia to z globalną bazą aktywów finansowych, która jego zdaniem może wzrosnąć z ponad 1 kwadryliona dolarów dzisiaj do około 1,97 kwadryliona w ciągu następnej dekady, zakładając 7% rocznego składania. W tych ramach bitcoin stanowiłby około 12% globalnych aktywów finansowych.

"Ten wynik odzwierciedla wyważoną przecenę globalnego bogactwa w kierunku jedynego aktywa monetarnego o absolutnym niedoborze" – napisał Burnett. "Bitcoin nie musi zastępować wszystkich walut. Nie potrzebuje uniwersalnego codziennego użycia transakcyjnego. Musi tylko stać się głównym długoterminowym aktywem oszczędnościowym w świecie zdefiniowanym przez ekspansję monetarną i deflację technologiczną."

Teza Bitcoin 2036 AI-Deflacja

W centrum argumentacji znajduje się to, co Burnett nazywa "silnikiem deflacji AI". Jego zdaniem sztuczna inteligencja skompresuje koszty pracy, przyspieszy produkcję i zintensyfikuje konkurencję zarówno w branżach cyfrowych, jak i fizycznych, tworząc trwałą presję spadkową na ceny. Porównuje tę zmianę do wyparcia koni przez samochody, ale twierdzi, że tym razem celem jest praca umysłowa. AI, jak napisał, już teraz redaguje umowy, analizuje finanse, pisze kod i zajmuje się badaniami, które kiedyś wykonywali młodsi specjaliści, podczas gdy robotyka nadal rozwija się w logistyce, produkcji i rolnictwie.

W neutralnym systemie monetarnym, twierdzi, tego rodzaju boom produktywności po prostu podniosłby realną siłę nabywczą. W opartym na długu systemie fiat staje się destabilizujący. Spadające płace, słabsze ceny aktywów i stałe nominalne zobowiązania nie pasują do siebie. "W miarę jak AI napędza deflację w realnej gospodarce, banki centralne i władze fiskalne zwiększają płynność, aby zapobiec spirali deflacyjnej" – napisał Burnett. "Im skuteczniejsza staje się AI w obniżaniu kosztów, tym bardziej agresywna staje się reakcja monetarna, aby zapobiec deflacji długu."

Ten odruch polityczny jest mostem do bitcoina. Burnett twierdzi, że każdy szok deflacyjny zaczyna się od przejścia do gotówki i obligacji skarbowych, ale ta faza zwykle ustępuje miejsca obniżkom stóp, rozszerzeniu bilansu, wsparciu kredytowemu i transferom fiskalnym. Wskazuje na wcześniejsze epizody w 1987, 2001, 2008, 2020 i 2022 roku jako dowód na to, że decydenci nie tolerują utrzymującej się deflacji. Według niego długoterminowym rezultatem jest utrzymująca się deflacja produktywności połączona z utrzymującą się ekspansją monetarną, mieszanka, która sprawia, że kapitał szuka aktywa, którego podaż nie może być politycznie rozszerzana.

Stamtąd Burnett poszerza perspektywę. Akcje, jego zdaniem, są coraz bardziej narażone na kreatywną destrukcję napędzaną przez AI. Nieruchomości zachowują wartość niedoboru, ale technologia może przyspieszyć projektowanie, zezwolenia i budowę, ograniczając długoterminowy potencjał wzrostu. Obligacje skarbowe oferują tymczasem stabilność nominalną, pozostając jednocześnie powiązane z walutami podlegającymi ciągłemu rozwodnieniu. Bitcoin, twierdzi, znajduje się w innej kategorii, ponieważ jego limit podaży, podzielność, przenośność i weryfikowalność sprawiają, że jest wyjątkowo przystosowany do absorpcji globalnej płynności w czasie.

Wiąże również tę tezę z nowszą strukturą rynkową, którą nazywa "Kredytem Cyfrowym" — papierami wartościowymi generującymi dochód, zabezpieczonymi dużymi bilansami bitcoin. Burnett przytacza notowane na giełdzie instrumenty, takie jak STRC i SATA, jako przykłady wehikułów oferujących dochód w dolarach inwestorom kredytowym, jednocześnie kierując kapitał na dodatkową akumulację bitcoina. To, twierdzi, może stworzyć refleksyjną pętlę między globalnym popytem na rentowność a kupowaniem bitcoina.

Notatka opiera się w dużej mierze na matematyce niedoboru. Burnett pisze, że do 2036 roku mniej niż 41 000 nowych BTC zostanie wyemitowanych w ciągu całego roku. Jeśli globalne aktywa finansowe osiągną około 2 kwadryliony dolarów, a tylko 1% przyrostu kapitału z jednego roku będzie szukać zachowania wartości monetarnej w bitcoinie, to nadal wyniesie to 1,4 biliona dolarów konkurujących o tę ograniczoną nową podaż — czyli około 34 milionów dolarów popytu na każdą nowo wyemitowaną monetę.

"Ścieżka nie będzie gładka, ale wniosek stanie się coraz bardziej oczywisty" – napisał Burnett. "Trajektoria Bitcoina w kierunku ośmiocyfrowych poziomów cenowych odzwierciedla strukturalne warunki monetarne, a nie spekulacyjny entuzjazm i 'wiarę'. W miarę jak płynność nadal się rozszerza w technologicznie deflacyjnym świecie, kapitał będzie się koncentrował w aktywach zdolnych do zachowania wartości w czasie."

Jego końcowy punkt dotyczy mniej prostoliniowej aprecjacji niż harmonogramu. Rynki, twierdzi, nadal wyceniają bitcoina jako zmienne aktywo cykliczne. Następna dekada, jego zdaniem, będzie go coraz bardziej wyceniać jako infrastrukturę monetarną. Niezależnie od tego, czy ta transformacja rozwinie się gdziekolwiek w pobliżu jego celu 11 milionów dolarów, teza Burnetta jest jasna: jeśli AI nadal napędza obfitość, a decydenci nadal kompensują to płynnością, bitcoin może być miejscem, w którym zakończy się rosnący udział globalnego kapitału.

W momencie publikacji Bitcoin był notowany po 66 958 dolarów.